مقدمه: ده پایان از مهم ترین گروه های تجاری و با ارزش در اکوسیستم های آبی می باشند. مواد و روشها: هدف از مطالعه حاضر، بررسیساختاراجتماعاتدهپایانمنطقهبینجزرومدیسواحلصخره ای،گلی و ماسه ایبوشهراز سهایستگاه در دو فصل گرم (مرداد 1400) و فصل سرد(بهمن 1400)، نمونهبرداریبهصورتتصادفیبااستفادهازیک کوادرات 50×50 سانتیمتر بهعنوانواحدنمونهبرداریانجامشد. بعدازصیدوجمعآوری نمونههایدرون هرکوادرات بهظروفپلاستیکی دربدارمخصوصنمونهبرداریمنتقلشد وسپسبا ریختنفرمالین4درصدبهداخل ظروف، عملتثبیت نمونههاانجامگرفت. نتایج: در مجموع 41 گونه ده پا متعلق به 12 خانواده و دو بالا راسته خرچنگ های حقیقی و خرچنگ های غیرحقیقی شناسایی گردید و گونه Petrolisthes leptocheles به عنوان فراوان ترین گونه شناخته شده است.گونه های Pacheles natalensis، Clibanarius syngnathus و Uca inversa بعد از گونه Petrolisthes leptocheles در دو فصل سرد و گرم، با تراکم زیاد مشاهده گردیدند. در طول نمونه برداری بهطورکلی تراکم در فصل سرد از فصل گرم بیشتر بود. همچنیندر این پژوهش شاخص های اکولوژیک شانون و سیمپسون برایمحاسبهتنوعوپراکنشده پایانمنطقهموردمطالعه براساس ارتباطبینتعداد کلگونه هاوتعدادکلافرادتشکیلدهندهگونه ها، استفادهشد که شاخص های اکولوژیک شانون و سیمپسون بهطور میانگین بهترتیب 2/09 و 0/14 ارزیابی گردید، که نتایجحاصلازتستتوکیتحلیلواریانسیک طرفه بین شاخص شانون و ایستگاه ها در دو فصل سرد و گرم،وجود اختلاف معنیداری بین تمام ایستگاه ها با بیشترین میزان شاخص در سطح 0/001 را نشان داد. بحث و نتیجهگیری: نتایج بیانگر ثبات و کم تنش بودن سواحل مورد بررسی می باشند و توزیع و فراوانی گونه ها بهصورت تقریباً یکنواختی در تمام سواحل دیده شدند. ایستگاه شماره 1 (نفتکش) با توجه به بالا بودن میزان شاخص شانون و وجود انواع سواحل، تنوع و تراکم گونه ای بالاتری نسبت به دیگر ایستگاه ها دارا می باشد.
